Każdego roku tysiące par podróżuje do Szkocji, aby wziąć ślub, przyciągnięte możliwością dramatycznej oprawy ślubu i romantycznymi szkockimi tradycjami weselnymi. Inni wybierają Szkocję jako miejsce na ślub ze względu na rodzinne powiązania ze Szkocją lub historyczne powiązania z tym krajem. ucieczka do Gretna Green.
Jeśli planujesz ślub w innym miejscu lub po prostu jesteś ciekaw rytuałów, które sprawiają, że szkockie zaślubiny są wyjątkowe, nasz artykuł wyjaśni wszystko, co musisz wiedzieć o szkockich tradycjach ślubnych.
Luckenbooth
Luckenbooth to popularny szkocki zwyczaj ślubny. Jest to symbol miłości, często w kształcie serca lub serca z koroną, wręczany pannie młodej w XVI i XVII wieku, podobnie jak pierścionek zaręczynowy. Współcześnie wymienia się je między parą młodą, przypinając do sukni panny młodej na szczęście, a później do kocyka pierwszego dziecka.
rękoma
Zaręczyny wywodzą się ze starożytnej tradycji celtyckiej, gdzie pary składały sobie nawzajem przysięgę poprzez ten rytuał. Wokół złączonych dłoni owijano kawałek materiału – czasami klanowy tartan – symbolizujący ich związek. Stąd wzięło się popularne powiedzenie „zawiązanie węzła”.
Jak to jest zrobione?
Para łączy prawe dłonie, zrównując swoje punkty tętna, co symbolizuje jedność. Dwa oddzielne kawałki materiału lub wstążki, każdy symbolizujący partnera, są delikatnie owijane i zawiązywane wokół złączonych dłoni. Kiedy puszczają prawą dłoń i ciągną za końce wstążki lewą, tworzy się celtycki węzeł – trwały symbol ich więzi i wzajemnego oddania.
Chociaż prawnie nie jest to część ceremonii ślubnej, wiele szkockich wesel włącza tę tradycję do ceremonii formalnej lub jako osobne wydarzenie. Można użyć dowolnego materiału lub wstążek, choć nic dziwnego, że wiele osób decyduje się na tartan rodzinny. Jest on szczególnie popularny podczas ceremonii plenerowych i stanowi doskonałą okazję do zrobienia zdjęć ślubnych w romantycznej scenerii nad jeziorem lub na wietrznej plaży.
Jak zawiązać węzeł rękodzielniczy
Noszenie kiltów i tartanów
Niewiele jest miejsc, które tak dobrze oddają klimat „szkockiego wesela” jak wesele w pełnym stroju góralskim. Panowie młodzi i drużbowie noszą kilty w rodzinnej kratce, a także tradycyjne dodatki z regionu szkockiego, takie jak sporrany i sgian-dubhy, a całość dopełniają kurtki. Panny młode mogą włączyć kratkę do swojego stroju, dodając tartanowy pas lub wstążkę kontrastującą z białą suknią.
Dla par z zagranicy wynajem kiltów jest powszechnie dostępny w Szkocji, co ułatwia pielęgnację tradycji bez konieczności poświęcania czasu i pieniędzy na zakup własnego. Dla tych, którzy chcą zainwestować w ręcznie robiony kilt, nasz przewodnik po sklepach z tartanem w Edynburgu zawiera rekomendacje renomowanych firm produkujących kilt. Nie zniechęcaj się, jeśli nie masz własnego tartanu dla swojej rodziny – sklepy takie jak… Sklep Szkocja Znajdź projektanta, który pomoże Ci stworzyć Twój własny projekt.
Quaich: Puchar Miłości
Pierwotnie używany jako symbol przyjaźni między odwiedzającymi się klanami, Quaich jest obecnie częścią szkockiej tradycji ślubnej. Na wielu szkockich przyjęciach weselnych płytki, dwuuchwytowy kubek z cyny, srebra lub drewna, zwany quaich, jest napełniany whisky (lub innym wybranym trunkiem). Ten ceremonialny kubek jest czasami zdobiony symbolami, takimi jak herby rodzinne, grawerunki lub innymi wzorami odzwierciedlającymi pochodzenie, wartości lub wspólną historię pary.
Jak to jest zrobione?
Zaufany członek rodziny lub bliski przyjaciel – ktoś ważny dla pary – tradycyjnie wręcza pannie młodej Quaich. Ona sama bierze pierwszy łyk, a następnie wręcza go panu młodemu. Quaich jest następnie przekazywany członkom orszaku weselnego i rodzinie, a każda osoba bierze łyk, aby symbolizować połączenie dwóch rodzin (historycznie klanów) i ich wspólne zaangażowanie w małżeństwo. Quaich może być również włączony w samą ceremonię.
Niektóre pary zabierają ze sobą quaich w podróż poślubną, aby wznieść toast za początek małżeńskiego życia pod gwiazdami. Wyobraź sobie, że podjeżdżasz kamperem nad górskie jezioro i razem wznosisz quaich, obserwując zachód słońca lub wieczorną mgłę unoszącą się nad wodą.
Dudy
Dudy tradycyjnie służą do grania na dudach, by wprowadzić gości weselnych i gości na bankiet, zanim para młoda otrzyma „toast dudziarza”, ale można je włączyć do samej ceremonii, wpuszczając lub wyprowadzając gości. Dudziarz może być szczególnie miłym akcentem na weselu plenerowym lub w przypadku małego wesela.
Tradycja gry na dudach jako szkockiej weselnej tradycji sięga czasów średniowiecza, kiedy grano na nich z okazji ważnych wydarzeń w życiu – ślubów czy narodzin dziecka. Mówiono, że dudy przynoszą szczęście i odstraszają złe duchy.
Weselny pościg
Zakorzeniony w szkockim zwyczaju, gest ten symbolizuje życzenie pomyślności i hojności w nowym wspólnym życiu pary i uważa się, że przynosi im szczęście. Tradycja ta jest szczególnie popularna wśród dzieci uczestniczących w uroczystości. Gdy nowożeńcy wychodzą po ceremonii, ojciec panny młodej rzuca monety, które dzieci „zbierają”. Tradycyjnie dzieci z okolicznych wiosek czekały przed kościołami lub miejscami spotkań specjalnie na ten moment, mając nadzieję na zebranie kilku monet – i odrobiny szczęścia – za zgodą nowożeńców. W niektórych obszarach wiejskich ten „zbieracz” jest nadal uważany za nieodłączny element dnia.
Creeling the Groom
Do początku XIX wieku w szkockich górach istniała znana tradycja ślubna „Creeling the Bridegroom”. Zgodnie z tym zwyczajem pan młody musiał nieść przez swoją wioskę ciężki kosz – lub kosz – wypełniony kamieniami, symbolizujący ciężar małżeństwa i związane z nim obowiązki. Aby uatrakcyjnić uroczystość, jego przyjaciele lub sąsiedzi dbali o to, by nie mógł postawić kosza, dopóki jego narzeczona nie wyjdzie mu na spotkanie i nie przypieczętuje jego „uwolnienia” pocałunkiem.
W niektórych częściach południowej Szkocji istniała pewna odmiana tego rytuału. Zamiast kamiennego pochodu, nowożeńcy po ceremonii wykonywali symboliczny gest. Koszyk był przywiązywany do wstęgi i zawieszany na drzwiach kościoła. Para młoda wspólnie przecinała wstęgę, pozwalając koszykowi opaść na ziemię. Wierzono, że ten akt zwiastuje zdrowie, szczęście i pomyślność w przyszłości.
Kamień Przysięgi
Wywodzący się ze szkockiej kultury celtyckiej, Kamień Przysięgi był symbolem używanym podczas ceremonii ślubnych do przypieczętowania przysięgi małżeńskiej. Para młoda trzymała kamień w dłoniach, wypowiadając przysięgę na głos, często stojąc w pobliżu naturalnych elementów, takich jak rzeki, jeziora czy morze. Uważano, że ten akt nadawał przysiędze większą moc i trwałość, wierząc, że natura – a zwłaszcza woda – będzie świadkiem związku. Symbolika „zaklęcia przysięgi w kamieniu” była traktowana dosłownie, podkreślając powagę i wiążący charakter składanego zobowiązania.
Sam kamień miał osobiste, a czasem duchowe znaczenie. Mógł być starannie dobrany ze względu na kształt lub lokalizację, a nawet grawerowany znaczącymi symbolami, inicjałami lub datami. Po ceremonii, kamień przysięgi często był przechowywany przez parę jako pamiątka ich przysięgi, a w niektórych przypadkach przywracany do naturalnego otoczenia, z którego pochodził. Jako rytuał, pięknie łączy szkocki szacunek dla natury z ponadczasowymi motywami lojalności, jedności i dożywotniego zobowiązania.
Siller pana młodego
W języku szkockim słowo Siller Odnosi się do srebra — ale częściej używa się go w odniesieniu do pieniędzy. Tradycyjnie szkocki pan młody przybywał na ślub z trzynastoma srebrnymi monetami. Były one wręczane duchownemu prowadzącemu ceremonię jako symboliczna ofiara. W zamian duchowny pozwalał monetom wrócić do ręki pana młodego, co symbolizowało błogosławieństwo na przyszłą pomyślność. Pan młody następnie przekazywał monety swojej narzeczonej, która z kolei zwracała mu je. Rytuał ten symbolizował wzajemne dzielenie się zasobami, obietnicę wzajemnego wspierania się oraz znaczenie mądrego zarządzania finansami w małżeństwie.
Tradycyjne szkockie żetony i tradycje ślubne przynoszące szczęście
Gałązki wrzosu tradycyjnie kojarzone są ze szczęściem i ochroną, zwłaszcza rzadszy wrzos biały. Wrzos często nosi się na szczęście. Można go włożyć do bukietów ślubnych, przypiąć do klapy marynarki jako butonierki lub butonierki dla pana młodego i drużbów, a także wykorzystać w butonierkach. Jest również powszechnie wplatany w ozdoby stołu i upominki weselne.
Srebro w bucie
Inną tradycją przynoszącą szczęście jest wsuwanie srebrnej sześciopensówki do lewego buta panny młodej przed ceremonią, symbolizującej życzenie bogactwa, pomyślności i trwałego szczęścia w małżeństwie. Ten zwyczaj, zakorzeniony w epoce wiktoriańskiej, stanowi część znanego wierszyka. „Coś starego, coś nowego…” i symbolizuje nadzieję na bezpieczeństwo finansowe i dobrobyt w nowym, wspólnym życiu pary. Chociaż sześciopensówki nie są już w obiegu, wiele panien młodych nadal je nosi – często przekazywane z pokolenia na pokolenie lub podarowane przez członka rodziny. Czasami zamiast nich wszywa się monetę w suknię – aby zapewnić parze dobrobyt.
Zgodnie z tradycją, panna młoda powinna zawsze wychodzić z domu prawą nogą, ponieważ uważa się, że zaczynanie od lewej przynosi nieszczęście. Ten zwyczaj może być nawet źródłem zwrotu „start prawą nogą”.
Inną tradycją przynoszącą szczęście jest wręczenie pannie młodej przez małe dziecko lub niemowlę w prezencie w postaci podkowy na szczęście, gdy para młoda wychodzi z kościoła.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące szkockich tradycji ślubnych
Jak długo trwa szkockie wesele?
Ceremonie są zazwyczaj krótkie, ale świętowanie może trwać cały dzień i noc. Dzięki tańcom ceilidh i muzyce, impreza nierzadko trwa do białego rana.
Co powinienem założyć na szkockie wesele?
Mężczyźni często noszą kilty z tartanem klanowym, a panny młode mogą założyć tradycyjną suknię z tartanowym pasem. Goście również mogą nosić tartan, ale powszechny jest również strój formalny lub półformalny. Nie martw się, jeśli nie masz tartanu klanowego, możesz założyć uniwersalny tartan lub tartany nieklanowe, takie jak Isle of Skye lub Black Watch.
Co oznacza słowo „quaich” w szkockich ceremoniach ślubnych?
Quaich, płytki kubek z dwoma uchwytami, symbolizuje miłość, zaufanie i jedność. Pary piją z niego razem podczas ceremonii lub na przyjęciu, wznosząc symboliczny pierwszy toast.
Czym jest szkocka ceremonia zaślubin?
Zaręczyny to rytuał wiązania dłoni pary tkaniną lub wstążką, symbolizujący ich związek. Mówi się, że to właśnie stąd pochodzi zwrot „zawiązanie węzła”.
Czym jest luckenbooth i dlaczego jest związany ze ślubami?
Luckenbooth to tradycyjna szkocka broszka, zazwyczaj w kształcie serca, wręczana jako symbol miłości. Historycznie była symbolem zaręczyn, ale dziś często wręcza się ją pannie młodej i nosi w dniu jej ślubu.
Kampery na wesela w Szkocji
Szkocja słynie z miejsc na wesela: zamków, dworów, przebudowanych stodół i starożytnych ruin. Jednak to same krajobrazy często kradną show. Coraz więcej par decyduje się na Szkocję jako miejsce ślubu, a także dlatego, że coraz popularniejsze stają się ucieczki do Szkocji, otrzymujemy coraz więcej zapytań o wynajem kamperów na miesiąc miodowy lub transport na ceremonię ślubu.
Pary wynajmowały nasze vany na śluby, podróże poślubne lub na cały orszak weselny, aby spędzić razem czas w górach. Przemierzając kolejne malownicze miejsca, robiąc zdjęcia po drodze, świętując pierwszą wspólną noc jako małżeństwo pod gwiazdami. To romantyczny sposób na świętowanie wyjątkowego dnia i stworzenie niezapomnianych wspomnień.
Masz pytanie? Zadzwoń do nas.
+ 44 (0) 7768 973804


















Odwiedź Szkocję/Kenny Lam